ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ
Έκοψα αυτό το κλωνί από ρείκι
Πέθανε το φθινόπωρο μην το ξεχνάς
Στη γη ξανά δεν θα ιδωθούμε
Άρωμα του καιρού κλωνί από ρείκι
Κι εγώ θα σε προσμένω μην το ξεχνάς
*
ΒΡΕΧΕΙ
Βρέχει φωνές γυναικών σαν να ήταν νεκρές ακόμα και στην ανάμνηση
Είσαστε εσείς που βρέχετε θαυμαστές συναντήσεις του βίου μου ω σταγονίτσες
Κι αν αυτά τ’ αφηνιασμένα σύννεφα χλιμιντρίζουν ένα σύμπαν από πόλεις αυτήκοες
Άκου αν βρέχει καθώς η μεταμέλεια κι η περιφρόνηση θρηνούν μιαν αρχαία μουσική
Άκου πως πέφτουν οι δεσμοί που σε κρατούν ψηλά και κάτω
*
Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ
Και τα πρόσωπά τους ήταν χλωμά
Κι οι λυγμοί τους σπασμένοι
Έτσι όπως το χιόνι με τ’ αγνά πέταλα
Ή τα χέρια σου στα φιλιά μου
Πέφταν τα φύλλα του φθινοπώρου
Γκιγιόμ Απολινέρ, Ποιήματα, μτφρ. Σπύρος Τζουβέλης, εκδ. Καστανιώτη