'Τό πλοῖο μέ τή μεσίστια ἔχει περάσει τό μισό...
Μπροστά ἄσπρο γαλάζιο ἀχνό ράχες μέ ἴσκιο βαθύ
γυναῖκες ομίχλης μέ φωσφορίζοντα κόκαλα
ἀπέναντι κοιτᾶνε
Τό πλοίο ἔχει περάσει πιό πάνω ἀπ' τό μισό...
Πίσω τό λιμάνι
προβολεῖς χιαστί κι ὑπνωτισμένοι σκύλοι
ἀνιχνεύουν τή θάλασσα
Πίσω οἱ Μητροπόλεις
σκοτεινές φωταγωγημένες
πυροτεχνήματα καί σεληνιασμένοι πέφτουν στή ιάλασσα
ψάχνουνε κύμα τό κύμα
τό πλοῖο
Στήν πορεία του κόκκινοι ἀφροί
παρασιτικά ὄστρακα ἕλικες πνιγμένοι καί φύκια
τό πλοῖο ἀνεβάζει ἀργά λάθος (;) χρῶμα τή σημαία
Ξανά πεθαίνει ὁ Αἰγέας
Κρέπια στίς Μητροπόλεις ἀνεμίζουνε
Ἄθεοι στό Χριστό θυσιάζονται
Ἡ πίστη ἀποκαθίσταται
τό πλοῖο ταξιδεύει...'
Κατερίνα Γώγου, από τη συλλογή Απόντες, εκδ. Καστανιώτης