'Σύνθημά τους ήταν η ισότητα όλης της ανθρωπότητας: απόλυτη ισότητα σε όλα, ισότητα στην ιδιοκτησία, ισότητα στην κοινωνική θέση και επιρροή, καθώς και ισότητα στα καθήκοντα, με τελικό αποτέλεσμα την ισότητα στην ευτυχία και την ευχαρίστηση.
Ο κόσμος ανήκει σε όλους εξίσου και θα πρέπει να κατανεμηθεί ισόποσα. Η εργασία κάθε ανθρώπου δεν ανήκει στον ίδιον, αλλά στο Κράτος που τον τρέφει και τον ντύνει, και δεν θα πρέπει να οδηγεί στην ατομική του ευδοκίμηση, αλλά στον εμπλουτισμό της φυλής.
Ο ατομικός πλούτος–η κοινωνική αλυσίδα με την οποία οι λίγοι είχαν δέσει τους πολλούς, το πιστόλι με την απειλή του οποίου μια μικρή συμμορία ληστών έκλεβε από ολόκληρη την κοινότητα τους καρπούς των κόπων της– θα πρέπει να αφαιρεθεί από τα χέρια στα οποία βρισκόταν για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.
Οι κοινωνικές διακρίσεις –οι φραγμοί που μέχρι τώρα είχαν δυσχεράνει και παρεμποδίσει την ανοδική πορεία της ανθρωπότητας– θα πρέπει να σαρωθούν μια και καλή. Η ανθρώπινη φυλή θα πρέπει να προχωρήσει προς το πεπρωμένο της (όποιο κι αν είναι αυτό), όχι όπως τώρα που είναι μια σκόρπια ορδή όπου κάθε άνθρωπος διαγκωνίζεται μονάχα για το ατομικό του συμφέρον πάνω στο ανώμαλο έδαφος της ανισότητας και τη γέννηση και της άνισης περιουσίας –η απαλή χλόη επιφυλάσσεται για τα πόδια των παραχαϊδεμένων, ενώ οι σκληρές πέτρες επιφυλάσσονται για τα πόδια των καταραμένων–, αλλά με το να γίνει ένας εύτακτος στρατός που θα παρελαύνει πάνω στο λείο έδαφος της δικαιοσύνης και της ισότητας.
Το μεγαλειώδες στήθος της Μητέρας Γης μας θα πρέπει να τρέφει όλα της τα τέκνα ανεξαιρέτως· κανείς δεν πρέπει να πεινάει, κανείς δεν πρέπει να κατέχει υπερβολικά πολλά. Ο ισχυρός δεν πρέπει να αρπάζει περισσότερα από όσα ο ανίσχυρος· ο έξυπνος δεν πρέπει να σχεδιάζει να κερδίσει περισσότερα από όσα ο αφελής. Η γη ανήκει στον άνθρωπο με όλα της τα πλούτη, έτσι θα πρέπει να μοιραστεί σε όλους τους ανθρώπους και σε ίσα μερίδια. Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι με βάση τους νόμους της Φύσης και πρέπει να γίνουν ίσοι με βάση τους νόμους του ανθρώπου.
Με την ανισότητα επέρχονται η δυστυχία, το έγκλημα, η αμαρτία, ο εγωισμός, η αλαζονεία, η υποκρισία. Σε έναν κόσμο που όλοι είναι ίσοι δεν υπάρχει κανένας πειρασμός για το κακό, ενώ διατρανώνεται και η φυσική μας ευγένεια.
Όταν όλοι οι άνθρωποι θα είναι ίσοι, ο κόσμος θα γίνει Παράδεισος – απαλλαγμένος από τον εξευτελιστικό δεσποτισμό του Θεού.
Υψώσαμε τα ποτήρια μας και ήπιαμε στην ΙΣΟΤΗΤΑ, στην ιερή ΙΣΟΤΗΤΑ· ύστερα παραγγείλαμε στον σερβιτόρο ένα πράσινο Σαρτρέζ και περισσότερα πούρα.'
Τζερόμ Κ. Τζερόμ, Η Νέα Ουτοπία, μτφρ. Γιώργος Λαμπράκος, εκδ. Nightread
***
'[...] δυνατός συγγραφέας δεν είναι ο αυστηρός και ηθικολόγος δικαστής, αλλά η ακριβής κι ευαίσθητη πυξίδα· είναι αυτός που μας φανερώνει, πέρα από αυταπάτες και εξιδανικεύσεις για τι πράγματα είναι ικανός ο άνθρωπος στην προσπάθεια να πετύχει τους στόχους του, κι εμείς οι αναγνώστες, αν θέλουμε και μπορούμε τον εισακούμε. Αν λοιπόν επιθυμούμε και αποβλέπουμε στο να μειώσουμε την ανισότητα χωρίς να ισοπεδώσουμε την ατομικότητα, είμαστε αναγκασμένοι να ξεκινήσουμε από ορισμένες θεμελιώδεις ρεαλιστικές παραδοχές, μερικές από τις οποίες μας προσφέρει ρητά ή υπόρρητα η νουβέλα του Τζερόμ, και μάλιστα με το τόσο ανατρεπτικό χιούμορ της.'
Γιώργος Λαμπράκος, από το Επίμετρο της έκδοσης