'Πλαγιασμένος, χαμογέλασε αδέξια και τα μάτια του έλαμψαν. Ένιωσε όλο τον έρωτά του να ανεβαίνει στο λαρύγγι και τα μάτια του να γεμίζουν δάκρυα. Εκείνη έπεσε πάνω στα χείλη του και συνέθλιψε το κλάμα ανάμεσα στα πρόσωπά τους. Έκλαιγε μέσα στο στόμα του κι εκείνος δάγκωνε σε εκείνα τα αλμυρά χείλη όλη την πίκρα του έρωτά τους.'
'Δεν πλαγιάζει με την πουτάνα που τον ζυγώνει και που την κάνει κέφι, γιατί έχει ένα χαρτονόμισμα των χιλίων φράγκων και δεν τολμάει να της ζητήσει ρέστα.'
'Άραγε αυτό που σφίγγεις πάνω σου είναι κορμί ή η χλιαρή νύχτα;'
Αλμπέρ Καμί, Σημειωματάρια, μτφρ. Λήδα Παλλαντίου, εκδ. Εξάντας