'Η λέξη «σώμα» μπορεί να κατανοηθεί με πολλούς τρόπους. Σώμα, καθόσον εμπίπτει στο γένος της υπόστασης, ονομάζεται κάτι, επειδή έχει μια τέτοια φύση, ώστε μέσα του μπορούν να σημανθούν τρεις διαστάσεις· αυτές τούτες οι τρεις σημαινόμενες διαστάσεις είναι σώμα, το οποίο εμπίπτει στην κατηγορία της ποσότητας. Αλλά με τα πράγματα συμβαίνει τα εξής: κάτι που έχει μια τελειότητα, οδηγείται και σε μιαν άλλη τελειότητα, όπως αυτό είναι φανερό στην περίπτωση του ανθρώπου, ο οποίος έχει μια φύση αισθητηριακή και επιπλέον νοητική. Παρόμοια, και εκτός από την τελειότητα που έχει μια τέτοια μορφή, ώστε μέσα της να μπορούν να σημανθούν τρεις διαστάσεις, μπορεί να προστεθεί και μια άλλη τέτοια τελειότητα, π.χ. η ζωή.
Η λέξη «σώμα» μπορεί λοιπόν να σημαίνει ένα πράγμα που έχει μια τέτοια μορφή, από την οποία προκύπτει μέσα της η δυνατότητα σήμανσης τριών διαστάσεων, και μάλιστα με τέτοιο αποκλειστικό τρόπο, ώστε από εκείνη τη μορφή να μην επακολουθεί καμιά άλλη τελειότητα, αλλά όταν επιπροστίθεται και κάτι άλλο, αυτό να κείτεται έξω από τη σημασία του έτσι νοούμενου σώματος. Και κατ’ αυτό τον τρόπο θα είναι το σώμα ένα συστατικό και υλικό μέρος του ζώου: διότι έτσι η ψυχή θα είναι έξω από αυτό που σημάνθηκε με τη λέξη «σώμα», και θα επιπροστίθεται στο σώμα, έτσι ώστε από αυτά τα δύο, δηλαδή από την ψυχή και το σώμα ως μέρος του, θα συγκροτείται το ζώο.
Η λέξη «σώμα» μπορεί να κατανοηθεί [όπως είπαμε] και κατά τέτοιον τόπο, ώστε να σημαίνει ένα πράγμα που έχει μια τέτοια μορφή, βάσει της οποίας μπορούν μέσα σ’ αυτό να σημανθούν τρεις διαστάσεις, οποιαδήποτε μορφή και αν είναι εκείνη, είτε μπορεί απ’ αυτήν να προκύψει κάποια περαιτέρω τελειότητα είτε όχι. Και κατ’ αυτό τον τρόπο το σώμα θα είναι γένος του ζώου, διότι μέσα στο ζώο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό τίποτα, που να μην περιέχεται ενδιάθετα μέσα στο σώμα. Η ψυχή δηλαδή δεν είναι μια άλλη μορφή, παρά εκείνη μέσω της οποίας μπόρεσαν μέσα σ’ εκείνο το πράγμα να σημανθούν τρεις διαστάσεις. Γι’ αυτό όταν είπαμε ότι «σώμα είναι ο,τι έχει μια τέτοια μορφή, βάσει της οποίας μπορούν να σημανθούν μέσα σ’ αυτό τρεις διαστάσεις», τούτο αναφερόταν σε οποιαδήποτε μορφή, είτε αυτή είναι η φύση του ζώου είτε της πέτρας είτε οποιαδήποτε άλλη. Έτσι και η μορφή του ζώου περιέχεται ενδιάθετα μέσα στη μορφή του σώματος, καθόσον το σώμα είναι γένος του ζώου.'
Θωμάς Ακινάτης, Περί του Όντος και της Ουσίας (De Ente et Essentia), μτφρ. Γιάννης Τζαβάρας, εκδ. Δωδώνη