'Μέσα στην Κλεψύδρα του Σύμπαντος κυλούν και πέφτουν, από το άπειρο προς το άπειρο, οι αινιγματικοί καταρράκτες του Χρόνου. Μαζί τους παρασύρουν αμέτρητους κόσμους, χιλιάδες σταγονίδια από αυτούς, που στροβιλίζονται και χάνονται, πεθαίνουν και γεννιούνται ξανά, άγνωστο πώς, άγνωστο γιατί. Και μαζί τους παρασύρουν ανθρωπότητες και πολιτισμούς, που μόλις προλαβαίνουν να λάμψουν για μια φευγαλέα στιγμή και να σβήσουν, σαν αστέρια που πέφτουν στην αιώνια νύχτα.'
Γιώργος Μπαλάνος, Οι Άμμοι του Χρόνου, εκδ. Locus 7
'Κρατώντας την ευλαβικά στα δυο του χέρια, πήγε ως την κοντινότερη τρύπα στα τοιχώματα της ατράκτου. Στην επιφάνεια της θάλασσας, το φεγγάρι έμοιαζε με το αρνητικό μιας κόρης ενός γιγαντιαίου ματιού. Κάθησε στην άκρη της τρύπας, με τα πόδια του να κρέμονται χιλιόμετρα πάνω από τη γη, χορεύοντας το κεφάλι της στα γόνατα του σαν παιδί. Κάθησε, και περίμενε την παρόρμηση που θα ερχόταν και θα τον έκανε να πέσει και να πάρει κι εκείνη μαζί του στη μαύρη, αχανή, θάλασσα.'
Χεσούς Ιγκνάθιο Αλδαπουέρτα, Μάτια, μτφρ. Χοσέ Μαρία Ρουβιέρο, εκδ. Οξύ
'Τα δύο αγόρια ξεγυμνώθηκαν και έμειναν μόνο με τα σανδάλια και τα κράνη τους. [...] Η επιδερμίδα του έχει ένα σκούρο ρόδινο χρώμα τα γεννητικά του όργανα τέλεια σχηματισμένα ούτε μικρά ούτε μεγάλα μαύρες γυαλιστερές τρίχες στο εφηβαίο ευκρινείς σαν σύρματα. [...] το αγόρι ξάπλωσε με τα γόνατα σηκωμένα με κομμένη την ανάσα αργά τα απογεύματα έρημοι δρόμοι αργή πίεση σπέρματος πρωκτική μυρωδιά λουλουδιών δύο γυμνά κορμιά λουσμένα σε καπνισμένο ροζ του ήλιου που βασιλεύει κρεβάτι φάντασμα από παλιό σκηνικό ταινίας εδώ και καιρό εγκαταλελειμμένο στα αγριόχορτα και τις περικοκλάδες. Οι ματιές τους ενώθηκαν και οι ανάσες τους συγχρονίστηκαν. [...] Και οι δύο φαλλοί σκλήρυναν με τους χτύπους του αίματος και πάλλονταν σηκωμένοι. [...] Αναθυμιάσεις νίτρου στριφογύρισαν από τη ροζ πρωκτική σάρκα σε στρόβιλους πορτοκαλί και σέπια. [...] Το τριαντάφυλλο τράβηξε τα λαγόνια του μπροστά και εισέπνευσε τον φαλλό του. Κόκκινες αναθυμιάσεις τύλιξαν τα δύο κορμιά. Ένα ουρλιαχτό τριαντάφυλλων ξέσπασε από πρησμένα χείλη τριαντάφυλλα που φυτρώνουν σε σάρκα μυτερά αγκάθια ηδονής τύλιξαν τα τρεμάμενα κορμιά τους τα συνέτριψαν μαζί σπαρταρώντας με κομμένη την ανάσα ασφυκτιώντας από αγωνία τριαντάφυλλων έντονη μυρωδιά από σπέρμα.'
Ουίλιαμ Μπάροουζ, Τα Άγρια Αγόρια: Μια Βίβλος των Νεκρών, μτφρ. Βασίλης Κιζήλος, εκδ. Απόπειρα
'Beat It' (Live) - Plaster of Paris
