'Κρατώντας την ευλαβικά στα δυο του χέρια, πήγε ως την κοντινότερη τρύπα στα τοιχώματα της ατράκτου. Στην επιφάνεια της θάλασσας, το φεγγάρι έμοιαζε με το αρνητικό μιας κόρης ενός γιγαντιαίου ματιού. Κάθησε στην άκρη της τρύπας, με τα πόδια του να κρέμονται χιλιόμετρα πάνω από τη γη, χορεύοντας το κεφάλι της στα γόνατα του σαν παιδί. Κάθησε, και περίμενε την παρόρμηση που θα ερχόταν και θα τον έκανε να πέσει και να πάρει κι εκείνη μαζί του στη μαύρη, αχανή, θάλασσα.'
Χεσούς Ιγκνάθιο Αλδαπουέρτα, Μάτια, μτφρ. Χοσέ Μαρία Ρουβιέρο, εκδ. Οξύ