προγραφές

'Ξημερωνε, ένας άγγελος
έτρεμε στο κατώφλι της δύναμής του.'

Γιώργος Μπλάνας, από τα Στασιωτικά [1-50], εκδ. Γαβριηλίδης

'Γιατὶ ἡ δυστυχία εἵναι ἀποτροπὴ τοῦ τέλους
καὶ ἡ νοσταλγία της συναίσθηση τοῦ τέλους τῶν
καὶ καρπῶν.
Ἥ δυστυχία εἶναι ἡ ἀνηκουστη ἐπιβεβαίωση
τοῦ μυστικοῦ τρόπου ποὺ μέλλεται νὰ εἰπωθεῖ τὸ
τοῦ ἄρρητο ἐν καιρῷ καὶ τόπῳ
μέσα σ’ έρωτικὸ κλάμα καὶ σπασμοὺς σώματος ποὺ λύνεται.
Γιατὶ ἡ δυστυχία εἶναι ἡ ἀνείπωτη ἀπάντηση στὴν
ἀμετροέπεια τῆς ὕλης.'

Δημήτρης Δημητριάδης, Κατάλογοι 1-4, εκδ. Άγρα

'Μὰ καὶ τὸ ν’ ἀντικρίζεις ἕναν τόσο πλατὺ θάνατο σὰν αὐτὸν τὸν σύσσωμο τοῦ ἔθνους, ἰσοδυναμεῖ μὲ τὸ νὰ ἐξαντλεῖς ὁλόκλη τὴν ζωή, τὴν ζωὴ τῆς μέρας ὅμως, γιατὶ ἡ ἄλλη ζωή, ἐκείνη ποὺ ξεκινάει ἀσύλλληπτα, ἀνεννόητα ἀπ’ τὴν ἀσύλητη μήτρα τῆς νύχτας, εἶναι τὸ ἀνεξάντλητο, ὁ βαθὺς θάνατος, αὐτό ποὺ μπορεῖ νὰ παρομοιαστεῖ μὲ τὴν ὑπερθετικὴ στίλβη τῆς ἑνὸς ὥριμου ἔφήβου σὲ διαρκὴ σύγκορμη, μέσα κι ἔξω, στύση ποὺ δὲν ἀφήνει σὲ ἡσυχία καμιὰ ἀνθρώπινη καρδιά, ὁδηγεῖ σὲ ἀπονενοημένες πράξεις, σὲ ἐθνικὰ μποτιλιαρίσματα, διασαλεύσεις τῶν κοινωνικῶν πλαισίων καὶ σὲ κραυγὲς τοῦ εἴδους: «Πύργε χρυσοπλοκότατε, Δωδεκάτειχε πόλη, Ἡλιοστάλαχτε θρόνε, Ἀκατανόητο θαῦμα, Ἄσβηστη Λαμπάδα», ὅπου προσπαθοῦν νὰ μετριάσουν τὴν ἔκσταση ποὺ προκαλεῖ ἡ ζαλιστικὴ λάμψη, ἡ μανναδόχος στάμνα, ἡ ἀρσενική ὀμορφιὰ μὲ τὴν παγκόσμια ἐξουσία κι ἱστορία.'

Δημήτρης Δημητριάδης, Πεθαίνω σαν Χώρα, εκδ. Σαιξπηρικόν

'Blue' [album: Aura (1989)] - Miles Davis

Παραλήρημα

Το μαύρο χιόνι που κυλάει από τις στέγες·
Ένα κόκκινο δάχτυλο βυθίζεται στο μέτωπό σου,
Στο γυμνό δωμάτιο στάζουν γαλάζιες χιονοστιβάδες,
Είναι οι νωχελικοί των εραστών καθρέφτες.
Ασήκωτα κομμάτια το κεφάλι συλλογίζεται
Ίσκιοι που καθρεφτίζονται σε γαλάζιες χιονοστιβάδες,
Το παγωμένο χαμόγελο μιας νεκρής πόρνης.
Στου γαρίφαλου την ευωδία θρηνεί ο βραδινός άνεμος.

Γκέορκ Τρακλ, Σκοτεινή Αγάπη Μιας Άγριας Γενιάς, μτφρ. Νίκος Ερηνάκης, εκδ. Γαβριηλίδης

'Ήταν μια αναπόληση βγαλμένη από παρελθόντα αβίωτα κι ωστόσο ζωτικά σ’ ένα κομμάτι μου που τα λαχταρούσε σαν ξεχασμένο παιδικό παιχνίδι· ήταν εποχές όπου η φιλοδοξία ταυτιζόταν με το κύρος του υπέρμετρου· κεφάλια που σηκώνονταν για ν’ αντικρίσουν το κατόρθωμα με μια κίνηση που περιέκλειε όλη την περηφάνια του κατορθώματος. Και ήταν βαρύτητα. Ήταν διάρκεια.'

Δημήτρης Τανούδης, Η Πόλη: Μια Παραίσθηση

'Όχι, δεν υπάρχουν αστέρια στις πόλεις
κι εσύ είσαι πολύ μικρή για να με κοιτάς έτσι.'

'Οτιδήποτε πραγματικό είναι παραλλαγή
μιας
ανώτερης
φαντασίας.'

'Για όλα φταίει
η απελπισία των ασήμαντων
λεπτομερειών.'

'Κι όταν θα έχουν όλα απομυθοποιηθεί
τότε θα σου μιλήσω για την αγάπη.'

Νίκος Ερηνάκης, από τη συλλογή Σύντομα Όλα θα καίγονται και θα Φωτίζουν τα Μάτια Σου, εκδ. Ροές

Το Πίσω Φως της Μέδουσας [απόσπασμα]

Καὶ σχίζονται στὰ νεῦρα σου οἱ χυμοί.
Τὸ σῶμα σου όνειρο νὰ πλέει μὲς στὴν ὀδύνη.
Κι ἀπὸ τὴ γέννα πρὶν
Μιὰ
ἀρχαιότητα μεταμορφώσεις.
Κ’ ἴσαμε κεῖ τὰ κύτταρά σου ξυπνητὰ
Ποὺ ἀποχωρίζονται καὶ ξέρουν.
Νέα, νέα ἡ συγκίνηση καὶ πάλι τόσο!
Τόσες φορὲς ποὺ εἴμαστε ἐρωτευμένοι...'

Μαρία Σερβάκη, από τη συλλογής Ο Άλλος Κήπος, Ιδιωτική Έκδοση