προγραφές

Εξώφυλλο: Pablo Picasso, Τα Τέσσερα Κοριτσάκια: Θεατρικό Έργο σε Έξι Πράξεις

ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙΑ, τραγουδώντας.

Δὲν θὰ πᾶμε πιὰ στὸ δάσος,
κόπηκαν οἱ δάφνες,
ἡ πανέμορφη τούτη
νὰ τὶς μαζέψει θὰ πάει.
Ἄς μποῦμε στὸ χορό,
νά πῶς χορεύουν,
χορέψτε, τραγουδεῖστε,
φιλεῖστε ὅποιον θέλετε.

ΠΡΩΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ

Ἄς ἀνοίξουμε μὲ τὰ νύχια μας ὅλα τὰ τριαντάφυλλα καὶ ἄς κάνουμε νὰ ματώσουν οἱ εὐωδιές των στὶς πύρινες ρυτίδες τῶν παιχνιδιῶν μας καὶ τῶν κίτρινων, γαλάζιων καὶ πορφυρῶν μπροστελλῶν μας. Ἄς παίξουμε κάνοντας ἡ μιὰ τὴν ἄλλη νὰ πονάει καὶ ἄς φιληθοῦμε μανιασμένα βγάζοντας φριχτὲς φωνές.

ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ

Μαμά, μαμά, ἔλα νὰ δεῖς τὴν Ὑβέττα νὰ λεηλατεῖ τὸν κῆπο καὶ νὰ βάζει φωτια στὶς πεταλοῦδες, μαμά, μαμά!

ΤΡΙΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ

Κανονίστε τα ὅπως θέλετε γιὰ ν’ ἀνάψετε τὶς φλόγες τῶν κοκορόπτερων τῶν κεριῶν γύρω ἀπὸ τὰ κρεμασμένα σπάραγνα στὰ κλαριὰ τῆς κερασιᾶς. Προσέχετε, σᾶς λέγω, τὰ βγαλμένα πτερὰ τῶν πουλιῶν ποὺ ψόφησαν στὰ κλουβιά, κελαϊδώντας καθὼς γοργοφτερούγιζαν πάνω στὰ κυματοΰφαντα ὑφάσματα τῶν μανικιῶν τοῦ πτυχωτοῦ φορέματος τοῦ οὐρανοῦ ποὺ ἔπεσε ἀπὸ τόσο ψηλὰ μέσ’ ἀπ’ τὸ μπλάβο.

ΠΡΩΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ, τραγουδώντας.

Δὲν θὰ πᾶμε πιὰ στὸ δάσος,
κόπηκαν οἱ δάφνες,
ἡ πανέμορφη τούτη . . .

(Φωνάζει:) Νά ’την, νά, νά ἡ γάτα ποὺ ἅρπαξε στὸ στόμα της ἕνα ἀπ’ τὰ πουλιὰ καὶ τὸ πνίγει μὲ τὰ μεγάλα δάκτυλά της καὶ τὸ παίρνει μαζί της πίσω ἀπὸ τὸ σύννεφο λεμόνι κλεμμένο ἀπὸ τὸ λυωμένο βούτηρο τῆς πλευρᾶς τοῦ πεσμένου χάμω ἀπὸ τὸν σταχτοσκέπαστο ἥλιο τοίχο.

ΤΡΙΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ

Μά τί κουτὴ ποὺ εἶναι !

ΤΕΤΑΡΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ

Κανονίστε τα ὅλες σας μὲ τὰ λουλούδια. Τὸ νῆμα τοῦ πλεξίματος σέρνει σὲ ὅλον τὸν κῆπο τὰ πόδια του καὶ κρεμᾶ σὲ κάθε κλαρὶ τὸ κομπολόι τῶν βλεμμάτων του καὶ τὶς γεμάτες ἀπὸ κρασί κοῦπες μέσα στὸ κρύσταλλο τῶν ἐκκλησιαστικῶν ὀργάνων ποὺ ἀκούει κανεὶς νὰ χτυποῦν μὲ κοντεμένα μπράτσα στὸ μπαμπάκι τοῦ κρυμμένου οὐρανοῦ πίσω ἀπὸ τὰ μεγάλα φύλλα τοῦ ραβεντιοῦ.

ΠΡΩΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ

Βολέψτε τα, βολέψτε τα μὲ τὴν ζωή. Ἐγὼ περιτυλίγω τὴν κιμωλία τῶν πόθων μου μὲ τὸ ξεσχισμένο πανωφόρι μου, τὸ γεμάτο λεκέδες ἀπὸ μαῦρο μελάνι ποὺ ρέει ἀνοιχτόστηθο ἀπὸ χέρια τυφλὰ ποὺ ψάχνουν τὸ στόμα τῆς πληγῆς.

Πάμπλο Πικάσο, Τα Τέσσερα Κοριτσάκια: Θεατρικό Έργο σε Έξι Πράξεις, μτφρ. Ανδρέας Εμπειρίκος, εκδ. Άγρα

·

↑