'Οι δυο τους είναι δύο αληθινά κορμιά μέσα σ’ ένα δωμάτιο. Έτσι τα αισθάνεται σ’ εκείνο το ξεφτίδι του μισού δευτερολέπτου που της παίρνει για να παρακάμψει τον παραστάτη της πόρτας. Δυο κορμιά με χέρια που αγγίζουν και τρίβουν, και στόματα που μισανοίγουν αργά. Το πέος του μεγαλώνει τυλιγμένο μέσα στη χαλαρή ρόδινη παλάμη της. Τα στόματά τους είναι ορθάνοιχτα για να δεχτούν γλώσσες, ρώγες, δάχτυλα κι όποια άλλη προεξοχή της σάρκας, και να ψιθυρίσουν λόγια του χθες και του σήμερα, και τα μάτια τους ανοίγουν μες στην ψυχή του άλλου.
Στάθηκε μπροστά στο κατώφλι έχοντας αντιληφθεί το ύφος της.
Θα έχουν ήδη κοιμηθεί και ξυπνήσει και θα έχουν κατεβεί κάτω για πρωινό, κι εκεί θα μπλέκει ο ένας στα πόδια του άλλου, καθώς θα κάνουν τις ξεχωριστές κινήσεις της καθημερινής τους ρουτίνας, βάζοντας γάλα και ανακατεύοντας το χυμό, ενώ μια κίσσα θα τους κοιτάει από την ταΐστρα, κι εκείνη θα μυρίσει το κουτί με τις νιφάδες της σόγιας. Και τότε θα κάνει το απλούστερο πράγμα που υπάρχει στον κόσμο. Θα βγει, θα πάει στο αυτοκίνητό του, θα του πάρει τα κλειδιά και θα τα κρύψει, θα τα πατήσει, θα τα σπάσει, θα τα φάει, θα τα θάψει στο χώμα το γεμάτο με οργανικές ουσίες, ενώ γύρω της θα είναι μια ολόλαμπρη μέρα του τέλους του καλοκαιριού μετά το χαλασμό της καταιγίδας.
Πριν όμως περάσει το κατώφλι του δωματίου, ένιωσε το ύφος της. Το ήξερε καλά αυτό το ύφος: μια μετόπη ψεύτικων προσδοκιών.
Στάθηκε λίγο να το σκεφτεί. Σταμάτησε στο έμπα του δωματίου κοιτάζοντας προς το σαλόνι, κι ένιωσε το κενό να την περιβάλλει. Ταλαντεύτηκε και κάθισε στο πάτωμα ακουμπώντας την πλάτη της στην κάσα της πόρτας. Γλίστρησε προς τα κάτω αργά, στοχαστικά, και το στόμα της άνοιξε σχηματίζοντας ένα ωχ, ένα βογγητό που δεν ακούστηκε ποτέ. Κάθισε στο πάτωμα έξω από το δωμάτιο. Το πρόσωπό της φωτιζόταν ακόμη από ένα ίχνος που είχε αφήσει στα μάτια της η προσδοκία του θαύματος. Και το ύφος αυτό ξεκόλλησε από πάνω της και αιωρήθηκε μπροστά της έτσι, που να μπορέσει να φουσκώσει τα μάγουλά της σαν παιδί και να το φυσήξει μακριά.'
Ντον Ντελίλο, Οι Χρόνοι του Σώματος, μτφρ. Θωμάς Σκάσσης, εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας