'Οὐδεὶς ἀνὴρ εὔψυχος ἀξιοῖ λάθρᾳ
κτεῖναι τὸν ἐχθρόν, ἀλλ᾽ ἰὼν κατὰ στόμα.
τοῦτον δ᾽ ὃν ἵζειν φὴς σὺ κλωπικὰς ἕδρας
καὶ μηχανᾶσθαι, ζῶντα συλλαβὼν ἐγὼ
πυλῶν ἐπ᾽ ἐξόδοισιν ἀμπείρας ῥάχιν
στήσω πετεινοῖς γυψὶ θοινατήριον.
λῃστὴν γὰρ ὄντα καὶ θεῶν ἀνάκτορα
συλῶντα δεῖ νιν τῷδε κατθανεῖν μόρῳ.'
*
'Κανείς αντριωμένος δεν το θέλει
με δόλο να χτυπήσει τον εχθρό του·
πηγαίνει στ᾽ ανοιχτά, στήθος με στήθος.
Αυτόν που λες πως κρύφιες στήνει ενέδρες
σαν κλέφτης και σοφίζεται καρτέρια,
θα πιάσω ζωντανό και μπρος στις πύλες
θ᾽ αφήσω σουβλισμένο να τον φάνε
τα όρνια. Γιατί όποιος κλέβει ανόσια
τους ναούς των θεών κι αρπάζει ολούθε,
τέτοιος μονάχα θάνατος του πρέπει.'
Ευριπίδης, Ρήσος, μτφρ. Τάσος Ρούσσος, εκδ. Κάκτος