Σήραγγα - Αρμπέν Ντέντια
Αυτή η σήραγγα που παιδί εγώ την περνούσα
χαρούμενος, με το τρένο των θερινών
διακοπών, είναι το αιδοίο της μάνας μου
ενώ γεννιέμαι· κι αυτό το σφύριγμα,
που έρχεται φοβισμένο από το σκοτάδι
της σήραγγας, είναι του κορμιού μου
καθώς γλιστράει στους μηρούς ανάμεσα
της μάνας μου· κι αυτό το μακρινό φως, στο βάθος
της σήραγγας, αυτό το φως που σου κόβει
την ανάσα, αυτή η χοάνη χρωμάτων
που ορμάει αστραπιαία πάνω μου,
είναι ο θάνατος, ο ωραίος θάνατος που περιμένω.
*
Μαύρες παπαρούνες του θανάτου - Αγκρόν Τούφα
Μαύρες παπαρούνες του θανάτου... η συμφορά σας ντύνει νοσταλγικά
σε τούτη την εξώπορτα, κάτω από τις βροχές που θωρακίζουν τον Νοέμβρη.
Η στέγη στο παραγώνι,
αρπαγμένη, λες με τα νύχια, πάνω στη ράχη, τη σκεπασμένη από μυρτιές,
αποπνέει ανία, χάνεται κάποτε στην άχνη
του θαμπώματός της,
που βγάζει από μέσα της και σκορπάει στο χερσότοπο.
Απ’ τις πλευρές, πλησιάζει η ερήμωση
κι αρχίζει να γερνάει το Πνεύμα της ουσίας.
Τα θεμέλια τούτης της στέγης βράζουνε από μαύρα προαισθήματα, ενώ
από τα κρύα μέτωπα των απέναντι βουνών ξετυλίγονται
κάτι σάβανα στείρων χρωμάτων
για να φάνε στο τέλος αυτό το καστανό μανιτάρι
με την ομπρέλα του μαρτυρίου στην πλάτη.
*
Η γυναίκα μου μου δίνει ένα ροδάκινο - Ιντλίρ Αζίζι
Η γυναίκα μου μου δίνει ένα ροδάκινο και με ρωτάει
γιατί γελάω. Το ροδάκινο το έχει καθαρίσει
επειδή ξέρει ότι η φλούδα του μου προκαλεί αλλεργία. Τη βλέπω
αργότερα γυμνή και κουλουριασμένη στο κρεβάτι γι’ αυτό
σηκώνομαι και γράφω ένα γράμμα για την Jorie Graham:
«(a woman whose body is the limit of every peach)».
Ύστερα κοιτάζω τον ουρανό τη νύχτα
και ούτε που μπορώ να καταλάβω τη στάση του παραθύρου,
ακριβέστερα, καταλαβαίνω πως είναι η πρώτη φορά που
σκέφτομαι κάτι τέτοιο: ο Άμλετ, στοχάζομαι,
θα έπρεπε να είχε μείνει πιο πολύ στο σκοτάδι
και μετά να παντρευτεί· στοχάζομαι,
ο Άμλετ είναι ο τάφος της γεωμετρίας· αλλά έβαλε ψύχρα,
γι’ αυτό κλείνω το παράθυρο και περπατώ προς τα πίσω,
μέχρι το κρεβάτι, προσέχοντας μήπως ακούσω καμιά καινούργια
λέξη που βρίσκεται στο δρόμο από τον καθρέφτη προς εμένα.
από την Ανθολογία Σύγχρονης Αλβανικής Ποίησης, μτφρ. Ρομέο Τσολάκου, εκδ. Ροές