COITUS [απόσπασμα]
Μ’ ένα κομμάτι απ’ το μαστίγιο του αίματος
Που απαιτούσε απ’ τους εφήβους η ακόρεστη θεά
Πλέκουν γύρω απ' τον αριστερό αστράγαλο
Της μυημένης κόρης
Δερμάτινο των παρθενίων περισφύριο
Κι εναποθέτους πάνω στο γυμνό
Περιπαθές συγκλονισμένο σώμα
Το πέπλο της Δεδαμναμένης
Ιέρειας της Γης-Μητέρας των Καρπών
Της άχραντα χρανθείσας Φύσεως
και της Κοιλίας των Θηλέων
Λευκό αέρινο διάτρητο
Φτιαγμένο από τον ιστό
Στιγματισμένης θηλυκής αράχνης
Αργά-αργά διαποτίζεται
Από τους παντοειδείς χυμούς
Της μυστηριακής δοκιμασίας
Απ’ τον ιδρώτα του γυμνού κορμιού
Το αίμα της διαρραγής του θηλυκού υμένα
Από το άρωμα της διακόρευσης του γιασεμιού
Τη μυρωδιά της διακόρευσης του γιασεμιού
Τη μυρωδιά των μύρτων της παρθένου
Από το νέκταρ που χυνότανε στα πέταλα του μενεξέ
Την ευωδία γάλατος που αποπνέαν οι αλαζονικοί μαστοί
Από το μέλι που της 'βάλαν στις θηλές, στο στόμα
Και την τρεμάμενη τραυματισμένη ανεμώνα
Απ’ τις σταγόνες τις βροχής
Που δρόσιζαν της διακεκαυμένη ηβική της αύλακα
Από το σπέρμα της βασιλικής βαλανιδιάς
Που εισέδυσε εις γην αρόην καθαράν
Από τη γύρη που έραναν το σώμα της
Τα νυχτολούλουδα της ιεροπραξίας
Κι απ’ τη μεθυστική λιγοθυμιά
Της εσωτάτης εισπνοής του κρίνου
*
ΓΡΑΜΜΗ
Ατέρμων διαδοχή σημείων στίξης
Διάστασις περιορισμένη και περιορίζουσα
Λώρος αμφίδρομος μετάβασης και επικοινωνίας
Πορεία πλεύσης με τις συμπαρομαρτυρούσες αοριστίες
Ιδεατή απόληξις ασκητικής προδιάθεσης
Εχθρός κάθε γεωμετρίας γονιμότητας
Άγονη γραμμή, σημείο προς σημείο
Ού μέρος ουδέν
*
ΑΝΑΛΑΜΠΗ
Η σπίθα ενός σπίρτου
Που μάταια προσπάθησε ν’ ανάψει
Μόνη ανάμνηση της προσδοκίας
Μιας ανεκπλήρωτης επιθυμίας
Ενός τσιγάρου
Που δεν καπνίστηκε ποτέ
Χρίστος Γούδης, Ιερή Συνεύρεση, εκδ. Τραυλός