227ο Χορικό
Μιζέρια και σκατά,
Πονάω ολόκληρος
Και περιμένω χωρίς έλεος
Να συμβούν τα χειρότερα.
Είμαι εντελώς χαμένος,
Δεν έχω ελπίδα
Αν και γνωρίζω πως αυτή η αυθαίρετη αντίληψη
του πόνου
βασανίζει
τα μεταφυσικά ανάπηρα νεύρα μου
κι ούτε υπάρχω πλέον ούτε τραγουδώ,
κι έχω πληρωθεί
για τη δουλειά που έκανα
όταν ήμουν νέος
τότε που η δουλειά ήταν διασκέδαση
και δεν ξέρω πώς να ονομάσω τον οίκτο,
δεν έχω πια μπλουζ δεν έχω παπούτσια, δεν έχω μάτια δεν έχω γλώσσες παπουτσιών, πνεμόνια, δεν έχω χαρά, δεν έχω τέχνη, ...δεν έχω τίποτα να κάνω, τίποτα ν' αποχωριστώ
μαλλιά να κόψω
πεζοδρόμια να φτύσω,
λέξεις να κάνω να πετάξουν
έτσι για πλάκα,
τρόμο και αυτοσχέδια ποίηση
για να καλύψω το γεγονός ότι φοβάμαι
να δουλέψω σε μια μόνιμη δουλειά.
Τζακ Κέρουακ, Mexico City Blues, μτφρ. Ρούμπη Θεοφανοπούλου, εκδ. Ελεύθερος Τύπος