'Αν είναι μέσα στο πεδίο του Άλλου που συγκροτείται η επιθυμία, αν η «επιθυμία του ανθρώπου είναι η επιθυμία του Άλλου», συμβαίνει να πρέπει, η επιθυμία του, του ανθρώπου, να είναι η δική του καθεαυτήν. Ε λοιπόν, καθώς έχετε προηγουμένως ασκηθεί, είστε σε θέση να δείτε πράγματα με έναν τρόπο λιγότερο βιαστικό από ό,τι στην αρχή, πασχίζοντας λιγότερο να βρείτε αμέσως γι’ αυτά αιτίες ανεκδοτολογικές. Όταν η επιθυμία του ανθρώπου είναι να εξαχθεί από το πεδίο του Άλλου και πρόκειται για τη δική του επιθυμία, ε τότε συμβαίνει κάτι ιδιαίτερα περίεργο. Όταν είναι πλέον η σειρά του να επιθυμήσει, ε τότε, αντιλαμβάνεται ότι είναι ευνουχισμένος.
Αυτό είναι το σύμπλεγμα του ευνουχισμού. Σημαίνει ότι κάτι παράγεται απαραίτητα εντός της σημασίωσης, το οποίο είναι αυτό το είδος απώλειας που καθιστά αναγκαίο, όταν ο άνθρωπος εισέρχεται εντός του πεδίου της δικής του επιθυμίας ως σεξουαλικής επιθυμίας, να μην μπορεί να επιθυμήσει παρά μόνο μέσω αυτού του είδους συμβόλου που εκπροσωπεί την απώλειας ενός οργάνου που προσλαμβάνει εν προκειμένω σημαίνουσα λειτουργία, λειτουργία του απωλεσθέντος αντικειμένου.'
Ζακ Λακάν, Η Διδασκαλία Μου, μτφρ. Νάσια Λινάρδου-Μπλανσέ & Ρεζινάλντ Μπλανσέ, εκδ. Εκκρεμές
