'Αν, [...], η ηδονή και η αγνότητα δεν συμβαδίζουν, οφείλεται αποκλειστικά στο ότι είμαστε ανίκανοι ν’ ανασηκώσουμε, μπροστά σ’ όλους τα ρούχα μιας όμορφης γυναίκας με τόση ευπρέπεια όση θα βάζαμε για να σκίσουμε τα πέπλα όπου τυλίγεται η ευγενική ψυχή της και να γευτούμε, χωρίς συστολή, τις απολαύσεις των μεταφυσικών θελγήτρων της.'
Ε.Τ.Α. Χόφμαν, Αδελφή Μόνικα, εκδ. Printa
'The Torture Never Stops' (Live) - Frank Zappa
'Τα πάντα συγκοινωνούν, τα πάντα συνηπάρχουν, χάνουν μορφή και ιδιαιτερότητα· επιστρέφουν στην αρχική τους μάζα. Ο τελεγραφικός θάνατος προκαλεί την αναγέννηση, ο εμετός την όρεξη, το όργιο -στείρο αφ' αυτού- τη γονιμότητα της μάνας και της γης. Η Γιορτή αποτελεί επιστροφή σε μια μακρινή και αδιαφοροποίητη κατάσταση, προγενετική και προκοινωνιακή, ας πούμε. Επιστροφή που είναι και αρχή, σύμφωνα με την εγγενή στα κοινωνικά γεγονότα διαλεκτική.'
Οκτάβιο Παζ, Ο Λαβύρινθος της Μοναξιάς, μτφρ. Ντιάνα Μπομπόλου, εκδ. Αλεξάνδρεια
'Δεν ξέρω ποιος με έφερε στον κόσμο, ούτε τι είναι ο κόσμος, ούτε τις εγώ ειμί, έχω φοβερή άγνοια για τα πάντα,δεν ξέρω τι είναι το σώμα μου, οι αισθήσεις μου, η ψυχή μου κι αυτό το τμήμα του Εγώ μου που σκέπτεται τα όσα λέγω, που αναλογίζεται τα πάντα και τον εαυτό του, και τα γνωρίζει όχι περισσότερο από ό,τι τα υπόλοιπα. Βλέπω τις τρομακτικές διαστάσεις του διαστήματος που με περιβάλλει και βρίσκομαι δεμένος σε μια γωνιά αυτής της απεραντοσύνης, χωρίς να γνωρίζω γιατί είμαι εδώ και όχι αλλού, ούτε γιατί ο λίγος χρόνος που μου δόθηκε να ζήσω ορίστηκε σε ετούτο και όχι σε κάποιο άλλο χρονικό σημείο μέσα σε ολόκληρη την αιωνιότητα που προηγήθηκε από μένα και σε ολόκληρη εκείνη που θα με ακολουθήσει. Δε βλέπω ολούθε πάρεξ απεραντοσύνη, που με περικλείει σαν απειροελάχιστο άτομο και σαν σκιά που διαρκεί μονάχα μια στιγμή χωρίς επιστροφή. Το μόνο που ξέρω είναι ότι πρέπει να πεθάνω σε λίγο, αλλα αυτό που κυρίως αγνοώ είναι ο ίδιος ο θάνατος, που δεν μπορώ να αποφύγω.'
Μπλεζ Πασκάλ, Σκέψεις, μτφρ. Κωστής Παπαγιώργης, εκδ. Καστανιώτη
