'Όταν παρατηρούμε την πραγματική χρήση μιας λέξης, βλέπουμε κάτι κυμαινόμενο. Στις θεωρήσεις μας αντιπαραθέτουμε σ’ αυτό το κυμαινόμενο πράγμα κάτι σταθερότερο, όπως ο ζωγράφος που απεικονίζει στατικά την αενάως μεταβαλλόμενη όψης ενός τοπίου. Θεωρούμε τη γλώσσα μέσα απ’ το πρίσμα ενός παιχνιδιού που παίζεται με σταθερούς κανόνες. Την παρομοιάζουμε μ’ αυτό το παιχνίδι, τη μετρούμε μ’ αυτό. Όταν θέλουμε, για τους σκοπούς μας, να υποτάξουμε τη χρήση μιας λέξης σε καθορισμένους κανόνες, βάζουμε δίπλα στην κυμαινόμενη χρήση της μιαν άλλη, εκφράζοντας σε κανόνες μια χαρακτηριστική άποψη της πρώτης.'
'The Rite Of Spring: First Part: Adoration of the Earth - II. The Augurs of Spring Dances of the Young Girls' - Igor Stravinsky
'Γιατί πολύ ψηλά πάνω από μένα μετεωρίζονταν ένα λαμπερό πλήθος ουράνιων πλασμάτων γύρω από τα μαξιλάρια ετοιμοθάνατων παιδιών. Και τέτοια όντα συμπονούν τόσο τη θλίψη που σέρνεται όσο και τη θλίψη που υψώνεται. Τέτοια όντα συμπονούν το ίδιο τα παιδιά που μαραίνονται στο θάνατο και τα παιδιά που επιζούν και μαραίνονται μεσ’ τα δάκρυα.'
Τόμας ντε Κουίνσι, 'Suspiria de Profundis', Εξομολογήσεις Ενός Άγγλου Οπιοφάγου. Suspiria de Profundis, μτφρ. Νίκος Φωκάς, εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας
'Θα μείνουν μονάχα οι λέξεις να ξαγρυπνάνε το πτώμα σου και κανείς δε θα κλαίει.'
'Και θ’ ανατρέψει ο ήλιος παντέκδικο τον οφθαλμό στην σπορά του και θα θεοδικήσει κάμπτοντας την άνομη νομή του και θ’ αλλάξουνε βουβές τα πρόσωπα οι μοίρες.'
Μιχάλης Τάτσης, Με το Καδρόνι στα Χέρια, εκδ. Πανοπτικόν