'Έβγαζα πολλά λεφτά τότε και η σχέση μου με τον Γιώργο πήγαινε πάρα πολύ καλά. Φυσικά η ζήλια δεν είχε πάψει να υπάρχει. Ο Γιώργος ήθελε πάντα να ξέρει ότι εγώ δεν έχω περάσει καλά με κάποιον στην δουλειά, με άλλα λόγια ότι δεν είχα σταματήσει έστω και με έναν να το βλέπω ως δουλειά. Είχα βρει λοιπόν ένα πολύ αστείο τρόπο για να επιβεβαιωθεί. Ως συνήθως για να βγω στην δουλειά, έκανα χουσέ. Τύλιγα τη σαρμελιά μου με λευκοπλάστ και την τραβούσα προς τα πίσω κι έτσι έκλεινε και η τρύπα μου. Αυτό για τον Γιώργο ήταν και η ασφάλεια ότι εγώ δεν έχω γαμηθεί από κάποιον στη δουλειά. Αυτό που ο Γιώργος δεν ήξερε και δεν καταλάβαινε είναι ότι εγώ ποτέ δεν γαμιέμαι στην δουλειά και όταν μου ζητηθεί πάντα δίνω χούφτα και τους ξεγελάω. Εκείνος όμως επέμεινε και έτσι τοποθετούσε ένα σημάδι πάνω στο λευκοπλάστ για να μπορεί όταν θα επέστρεφα να με εξετάσει. Όμως το καημένο το παιδάκι ήταν απονήρευτο και δεν ήξερε με ποια είχε μπλέξει! Μια φορά από τις πολλές είδα ότι είχε βάλει κάποιο σημάδι πάνω στην ταινία και έτσι αποφάσισα να παίρνω μαζί μου και άλλη ταινία και άμα μου άρεσε κάποιος το έβγαζα, το έκανα και ύστερα έπαιρνα το λευκοπλάστ έβαζα το σημάδι και το τοποθετούσα στη θέση του όπως έπρεπε!
Γενικά έκανε πάρα πολλά από τη ζήλια του για μένα. Όταν αργούσα να επιστρέψω από την καβάτζα που πήγαινα, ερχόταν, χτυπούσε το παράθυρο και μου φώναζε γιατί αργώ. Μέχρι και στο πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου μου είχε κρυφτεί για να δει τι θα κάνω και πού θα πάω! Φυσικά μου άρεσαν εμένα όλα αυτά. Ήταν πολύ έντονη η σχέση μας και αυτό κυρίως γιατί θέλαμε πολύ ο ένας τον άλλον. Είχαμε σπάσει όλα τα πράγματα στο σπίτι, είχαμε πιαστεί στα χέρια, τον είχα διώξει, έκλαιγε, με παρακαλούσε και εγώ τον συγχωρούσα ξανά απ’ την αρχή. Όλα αυτά που συμβαίνουν στους έντονους έρωτες και στα μεγάλα τα πάθη – αχ!'
Εύα Κουμαριανού, Το Ταξίδι της Ζωής Μου, εκδ. Πολύχρωμος Πλανήτης