HOTS ON FOR NOWHERE [ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΡΕΞΗ ΓΙΑ ΠΟΥΘΕΝΑ]
Την πάτησα μέσα στην τρέλα μου
Και δε θα μπορούσε να ειναι η τρέλα της ημέρας
Όταν έμαθα πως χάθηκε ο χρόνος μου
Ένα δάκρυ κύλησε καθώς έστρυψα για να φύγω
Τώρα έχω φίλους που θα με παρηγορήσουν
Σε περίπτωση που πέσω
Ο χρόνος και η νύφη του γερνάνε
Έχω φίλους που δεν πρόκειται να μου δώσουν το παραμικρό
Γωνία Bleeker και πουθενά
Στη γη του δεν-ξημέρωσε-ακόμη
Ένα ρίγος διαπερνά τη ραχοκοκαλιά μου
Το πρόσωπο στον καθρέφτη αρχίζει να γκριζάρει
Κοίταξα γύρω να βρω και να δέσω τον τάρανδρο στο έλκηθρο
Έψαξα πολύ προσπαθώντας να κάνω τη μέρα πιο φωτεινή
Γύρισα να ψάξω τον χιονάνθρωπο
Και προς μεγάλη μου έκπληξη είχε λειώσει
Καθώς το φεγγάρι και τ’ αστέρια ανακαλούν την τάξη
Μέσα στην παλίρροιά μου χορεύει και λικνίζεται η άμπωτη
Ο ήλιος στη ψυχή μου βυθίζεται όλο και πιο χαμηλά
Καθώς η ελπίδα στα χέρια μου γίνεται πηλός
Δεν ζητάω να γεμίσει το χωράφι μου με τριφύλλι
Δεν θρηνώ στο κατώφλι κάθε ευκαιρίας
Κι αν θέλεις τη συμβουλή μου, πάρε τη ζωή με το μαλακό
Και τότε η ιστορία σου θα είναι η πιο τρανή ανταμοιβή
Χαμένος στο μονοπάτι των κατορθωμάτων
Ψάχνω στα μάτια των σοφών
Όταν μάτωσα εκ βαθέων
Άρχισα να ματώνω χωρίς προσωπείο
Τώρα όλα είναι τέλεια κάτω από τον ουρανό
Κάθε τόσο χρειάζεται να βρίσκεις χρόνο να σταματάς
Όταν πατάς γερά στο έδαφος, μην χαζολογάς
Γιατί θα καταλήξεις σε μια βάρκα χωρίς κουπιά
Έλα μωρό μου, έλα μωρό μου, έλα μωρό μου
Έχασα τον δρόμο μου
Έλα μωρό μου, έλα μωρό μου
Δεν ξέρω πού θα τον βρω
Έλα μωρό μου, έλα μωρό μου
Θέλεις να μάθεις;
Θέλεις, στ’ αλήθεια να με βοηθήσεις, ε;
Θα σου πω κάτι, μωρό μου
Θα σου πω
Ότι νιώθω τόσο καλά που πρέπει να είναι το σωστό
Τώρα μωρό μου
Θα σου πω
Ότι νιώθω τόσο καλά που πρέπει να είναι το σωστό...
*
ΣΤΡΙΦΟΓΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΑΛΟΓΑΚΙΑ ΤΟΥ ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ [CAROUSELAMBRA]
Οι αδερφές στην άκρη του δρόμου περνάνε την ώρα τους ειρηνικά
Περιμένουν τη σειρά τους μέσα στον δακτύλιο της ηρεμίας
Έτοιμες να δραπετεύσουν μέσα σε δευτερόλεπτα
Περιμένουν το κάλεσμα που ξέρουν ότι μπορεί να μην έρθει ποτέ
Σε ανέμελες ώρες κανένας εισβολέας δεν τόλμησε
Να βάλει σε κίνδυνο την πίστα, να ενοχλήσει την κούρσα
Όλα ήταν χαρούμενα και τα χέρια υψωμένα προς τον ήλιο
Καθώς ο έρωτας ξεχείλιζε από το κέρας της Αμάλθειας
Ωστόσο, μέσα στην ατάραχη ευδαιμονία της εξαιρετικής γιορτής
Ατέλειωτοι χωροί έριξαν τη σκιά τους στη μέρα
Μέσα στους τοίχους τους, κρατάνε την τρομερή αμορφία τους
Φύλαξαν τη χαρά τους και κράτησαν τις αμφιβολίες τους μακριά
Απρόσωπες λεγεώνες ήταν έτοιμες να θρηνήσουν
Στρίψε ένα νόμισμα και θα αποκατασταθεί η φιλονικία
Και πριν καν τα σκεφτείς θα γίνουν όλα
Αλλά κανείς έτσι κι αλλιώς δεν το αμφισβήτησε
Πόσο επιδέξια αγρυπνά το μάτι του πεπειραμένου κυνηγού πάνω στη χώρα
Αναζητώντας τους ανυποψίαστους και τους αδύναμους
Κι ανήμπορος ο παραμυθένιος έκατσε, η αυταρέσκειά του δεν του επέτρεψε καν να σηκώσει το χέρι του
Προς τον εχθρό που απειλούσε από τον βυθό
Ποιος νοιάζεται να σκουπίσει τα δάκρυα από τα μάγουλα εκείνων που θλιμμένοι
Περιπλέουν άσκοπα σε μια θάλασσα ανώφελων λόγων;
Ρίξε την κατάρα και κάνε τη σκηνή όπως ήταν προσχεδιασμένη
Δεν υπάρχει καμιά καλή ανάμνηση που δεν μπορούμε να φτάσουμε
Πού ήταν η υπόσχεσή σου, πού πήγες;
Πού ήταν η βοήθειά σου, πού ήταν το τόξο σου; Το τόξο
Η πανοπλία έχασε τη λάμψη της, η μέρα είναι κρύα
Δύσκολο ήταν το ταξίδι, σκοτεινός ο δρόμος. Ο δρόμος
Άκουσα την υπόσχεση, δεν μπορώ να μείνω. Ω
Δεν θα άντεχα άλλη μια μέρα, άλλη μια μέρα
Άλλη μια μέρα, άλλη μια μέρα
Συγκινημέοι από την έγκαιρη άφιξη
Ξύπνησαν από τον ύπνο του φύλακα
Απαλλάσσονται από τα δεσμά, πετάνε το κλειδί
Τώρα βρίσκονται ανάμεσα σε εκείνους που ξέρουν
Αναπαύονται εν ειρήνη
Δοκιμάζουν το φρούτο, αλλά φυλάνε τον σπόρο
Έπρεπε να μείνουν!
Τώρα βρίσκονται ανάμεσα σε εκείνους που ξέρουν
Αναπαύονται εν ειρήνη
Δοκιμάζουν το φρούτο, αλλά φυλάνε τον σπόρο
από το Led Zeppelin, μτφρ. Βασίλης Κοντόπουλος, εκδ. Σιγαρέτα