'Εκείνος απ’ την Αγορά άφησε τα τραγούδια να του γεμίσουν το μυαλό. Όταν βρέχει στην κοιλάδα του Ζερεκτέν οι αμέθυστοι είναι πιο σκοτεινοί στο Αγκέλμους. Το μάτι θέλει να κοιμηθεί, μα το κεφάλι δεν είναι στρώμα. Ήταν ένα τραγούδι. Αχ, αδερφέ μου, το μελάνι στο χαρτί είναι σαν τον καπνό στον αέρα. Υπάρχουν λέξεις για να πουν πόσο μεγάλη μπορεί να 'ναι μια νύχτα; Μεθυσμένος από αγάπη, περιπλανιέμαι στο σκοτάδι.'
Πολ Μπόουλς, Εκατό Καμήλες στην Αυλή, μτφρ. Χριστίνα Μπάμπου-Παγκουρέλη, εκδ. Απόπειρα