'Πέρα από αυτά βίαζε αγόρια ελεύθερων οικογενειών και αποπλανούσε παντρεμένες γυναίκες. Διέφθειρε ακόμα και την Εστιάδα Παρθένο Ρουβρία. Με το Νόμο για τις Ελεύθερες Γυναίκες, έκανε σχεδόν νόμιμη σύζυγό του την απελεύθερη Ακτή, αφού δωροδόκησε μερικούς ανθυπάτους να ψευδορκήσουν βεβαιώνοντας ότι είχε βασιλική καταγωγή. Ευνούχισε το παιδί Σπόρο και αποφάσισε να τον κάνει γυναίκα του. Τέλεσε μαζί του, με όλες τις τυπικότητες γάμο, με προίκα και νυφικά πέπλα και τον εγκατέστησε στο σπίτι του, ακολουθούμενος από πλήθος λαού. Και συμπεριφέρθηκε απέναντί του σαν να ήταν σύζυγός του. Τότε κάποιος έκανε μια έξυπνη παρατήρηση που λέγεται ακόμα και στις ημέρες μου: «Το καλύτερο για τον κόσμο θα ήταν αν ο πατέρας του Νέρωνα, ο Δομίτιος, είχε κι αυτός μια γυναίκα σαν τον Σπόρο». Τον Σπόρο, που στολιζόταν σαν αυτοκράτειρα και είχε δικό του φορείο, τον έπαιρνε μαζί του στα δικαστήρια, στις ελληνικές αγορές και αργότερα και στην ίδια τη Ρώμη, φιλώντας τον τρυφερά, ανοιχτά στους δρόμους. Ήταν γνωστό πως επιδίωκε άνομες σχέσεις με την ίδια τη μάνα του, αλλά τον εμπόδισαν οι εχθροί της Αγριππίνας, επειδή φοβούνταν πως οι σχέσεις αυτές θα έδιναν στην αυταρχική και προκλητική αυτή γυναίκα νέες δυνατότητες επιβολής. Πολλές συζητήσεις έγιναν σχετικά μ’ αυτό, όταν ο Νέρων περιέλαβε στις παλλακίδες του και κάποια που έμοιαζε πολύ με τη μητέρα του, λέγεται πως, όταν μετακινούνταν με το φορείο του μαζί της, είχαν αιμομεικτικές σχέσεις, πράγμα που προδιδόταν από τα λερωμένα της ρούχα.'
Σουητώνιος, Η Ζωή των Καισάρων: Νέρων, μτφρ. Περικλής Ροδάκης, εκδ. Παρασκήνιο